เริ่มจากสิ่งที่เปลี่ยนไฟต์ได้จริง
ก่อนเลือกเทคนิค ให้ระบุเส้นทางที่นักกีฬาทำได้ดีที่สุด ภัยคุกคามที่คู่ต่อสู้ใช้ได้ผลสม่ำเสมอที่สุด และตำแหน่งที่การตัดสินใจเล็กน้อยเพียงครั้งเดียวสามารถเปลี่ยนทั้งการแลกเปลี่ยนได้ แผนเกมที่ดีควรสั้นพอให้จำได้และเฉพาะเจาะจงพอที่จะฝึก
ครองระยะที่ถนัด
ระบุว่านักกีฬาควรใช้เวลาในระยะเตะ ระยะชก ระยะเข่า หรือระยะคลินช์มากขึ้นหรือไม่ และสัญญาณใดที่พาการต่อสู้จากระยะหนึ่งไปสู่อีกระยะหนึ่ง
วางแผนการโต้กลับหลังการป้องกัน
การเช็กเตะ จับขาเตะ ดันเข่า หรือบล็อกหมัด ควรต่อยอดไปสู่การโต้กลับที่เชื่อถือได้ การป้องกันที่ดีที่สุดมักเป็นการป้องกันที่สร้างโอกาสทำคะแนนได้ทันที
มองคลินช์เป็นช่วงของเกมในตัวเอง
รู้ว่าเป้าหมายคือการคุมเกม การใช้เข่า การทำให้เสียสมดุล การใช้ศอก การแยกออก หรือเพียงป้องกันไม่ให้คู่ต่อสู้สร้างคลินช์ในแบบที่ถนัด
รักษาสมดุลและท่าทาง
อาวุธที่เทคนิคสะอาดจะลดคุณค่าลง หากนักกีฬาเสียสมดุลอยู่เสมอหรือเปราะบางในจังหวะกลับคืนท่า สร้างคอมบิเนชันที่จบในตำแหน่งซึ่งนักกีฬายังป้องกันตัวได้
เปลี่ยนกลยุทธ์เป็นการฝึก
แผนควรสร้างการเปลี่ยนแปลงที่มองเห็นได้ในการดริลล์ การสปาร์ การเลือกคู่ซ้อม จังหวะการฝึก และภาษาที่ใช้มุม หากข้อสังเกตหนึ่งไม่เปลี่ยนการตัดสินใจในการเตรียมตัวเลย ก็อาจไม่ควรได้รับความสนใจมากนักระหว่างแคมป์
ใช้กติกาเป็นส่วนหนึ่งของแผนเกม
แต่ละองค์กรอาจแตกต่างกันด้านการให้คะแนน เทคนิคที่อนุญาต โครงสร้างยก และกติกาเขตสนาม ยืนยันกติกาปัจจุบันของอีเวนต์ และใช้กติกาเหล่านั้นเมื่อตัดสินใจว่าการแลกเปลี่ยนใดมีมูลค่าสูง ความเสี่ยงใดยอมรับได้ และมุมควรเฝ้าดูอะไร